Monika
tkanina szydełkowana, wełna wym. 220×100 cm

SIEDZIEĆ TO ZNACZY TĘSKNIĆ, ZABIJAĆ CZAS, SPRZĄTAĆ, CZEKAĆ. WIECZNIE SPRZĄTAM, CO CHWILĘ MA INNE MIEJSCE DO SPANIA, ŚPIĘ NA MIEJSCU GDZIE SPALI INNI, ILU ICH BYŁO? WIELU. CHCĘ MIEĆ SWOJE MIEJSCE, WIĘC SPRZĄTAM, MYJĘ, SZORUJĘ. CHCĘ ZMYĆ ZAPACH I ŚLADY WSZYSTKICH INNYCH, CHCĘ CZUĆ SWÓJ ZAPACH NA SWOIM MIEJSCU I NA SWOICH RĘCZNIKACH, W SWOIM ŁÓŻKU. WYSZORUJĘ TO SWOJE MIEJSCE. MAM JE NA ILE? MIESIĄC, TYDZIEŃ, MOŻE DZIEŃ. DO NASTĘPNEGO ROKU.
zapis tego czym jest własne miejsce z perspektywy kobiety osadzonej w więzieniu.