{"id":1350,"date":"2015-08-06T10:43:18","date_gmt":"2015-08-06T08:43:18","guid":{"rendered":"http:\/\/malgorzatamarkiewicz.com\/?p=1350"},"modified":"2015-08-06T13:30:53","modified_gmt":"2015-08-06T11:30:53","slug":"1350","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/malgorzatamarkiewicz.com.pl\/?p=1350","title":{"rendered":"Kwiaty zamiast jab\u0142ka"},"content":{"rendered":"Kwiaty zamiast jab\u0142ka<\/big>
\nRecenzja. Kwiaty. Otwarta Pracownia, Krak\u00f3w, od 7 stycznia 2005
\nautor: Magdalena Ujma<\/code><\/p>\n

Prace zatytu\u0142owane Kwiaty Ma\u0142gorzata Markiewicz pokazywa\u0142a w 2004 roku przy okazji wystaw w Oro\u0144sku (bez tytu\u0142uTM. IV edycja Triennale M\u0142odych) i Bielsku-Bia\u0142ej (Pi\u0119kno, czyli efekty malarskie). By\u0142y to jednak wystawy zbiorowe, w kt\u00f3rych Kwiaty nie mog\u0142y ujawni\u0107 w pe\u0142ni swoich znacze\u0144 i przewrotno\u015bci. Okazji do skupienia si\u0119 na tych pracach dostarcza wystawa indywidualna, kt\u00f3r\u0105 artystka otworzy\u0142a w\u0142a\u015bnie w Otwartej Pracowni. Nosi taki sam tytu\u0142 jak cykl, po prostu Kwiaty. Zobaczy\u0107 tutaj mo\u017cna obiekty i lightboxy.
\nObiekty roz\u0142o\u017cone na pod\u0142odze maj\u0105 form\u0119 kolist\u0105, mi\u0119kk\u0105, nieregularn\u0105. S\u0105 kolorowymi plamami z niedbale udrapowanych tkanin. Gdy spojrze\u0107 na nie z bliska, trac\u0105 swe biologiczne odniesienia: do grzyb\u00f3w, ple\u015bniowych naro\u015bli czy w\u0142a\u015bnie kwiat\u00f3w. Co w nich uderza, to nie tylko dekoracyjno\u015b\u0107, ale te\u017c i pewna przypadkowo\u015b\u0107. Wra\u017cenie celowo\u015bci znika gdy zbli\u017cymy si\u0119 do pracy, i rozpoznamy, czym ona jest. A jest \u015bladem pewnego gestu. S\u0105 to po prostu ubrania, zostawione tak, jak to si\u0119 dzieje gdy je si\u0119 po\u015bpiesznie zrzuca z siebie, po prostu z nich wychodzi, zostawiaj\u0105c je na pod\u0142odze tam gdzie si\u0119 sta\u0142o. Tak wi\u0119c obiekty s\u0105 te\u017c \u015bladami intymnych performances artystki.
\nZdj\u0119cia, umieszczone w ligtboxach dodaj\u0105 tak powsta\u0142ym kwiatom t\u0142o, kt\u00f3rym jest soczy\u015bcie zielona trawa, troch\u0119 jak z ksi\u0105\u017ceczek dla dzieci. To odniesienie jest wa\u017cne, gdy\u017c wyja\u015bnia dlaczego te prace przy ca\u0142ej swojej aurze erotyki, zachowuj\u0105 tak wiele niewinno\u015bci. Maj\u0105 aur\u0119 m\u0142odo\u015bci, gdy wszystko jest obietnic\u0105 pierwszej mi\u0142o\u015bci, dorastania i odkrywania urok\u00f3w w\u0142asnego cia\u0142a.
\nSilne zabarwienie erotyczne tych prac istnieje dzi\u0119ki odwo\u0142aniom do klisz po\u017c\u0105dania, do tego, jak wygl\u0105da w rozmaitych przedstawieniach czynno\u015b\u0107 rozbierania si\u0119 i czemu s\u0142u\u017cy. Odwo\u0142uje si\u0119 tak\u017ce do za\u0142o\u017conej milcz\u0105co p\u0142ci widza.
\nUbrania s\u0105 tutaj wi\u0119c tak naprawd\u0119 tylko \u015bladem, pi\u0119knym kwiatem, ale my\u015bl biegnie ku tej, kt\u00f3ra z nich wysz\u0142a, ku nagiej kobiecie, kt\u00f3re te ubrania z siebie zrzuci\u0142a i zostawi\u0142a tam, gdzie spad\u0142y. S\u0105 to wi\u0119c prace kusz\u0105ce przez wzbudzane skojarzenia, ka\u017c\u0105ce tropi\u0107 \u015blady nagiej boginki, kt\u00f3ra tak niefrasobliwie je porzuci\u0142a.
\nT\u0105 kusicielk\u0105 jest autorka prac. Tak wi\u0119c Kwiaty s\u0105 wypowiedzi\u0105 odautorsk\u0105, s\u0105 autoportretem poprzez w\u0142asne ubrania. S\u0105 wa\u017cn\u0105 informacj\u0105 na temat tego czym dla Ma\u0142gorzaty Markiewicz jest tworzenie sztuki, czym jest bycie artystk\u0105, czym jest relacja mi\u0119dzy ni\u0105 a widzem, nawi\u0105zywana za po\u015brednictwem dzie\u0142a. Niezwykle wa\u017cne jest tutaj skojarzenie tw\u00f3rczo\u015bci z kobieco\u015bci\u0105, pokazuj\u0105 te\u017c jak codzienno\u015b\u0107 kobieca mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142em inspiracji dla sztuki. Sztuka za\u015b jest w uj\u0119ciu Markiewicz uwodzeniem, erotyczn\u0105 gr\u0105, wzbudzaniem po\u017c\u0105dania.[1]<\/sup><\/a><\/span><\/span>
\nKwiaty pokazuj\u0105 nieobecno\u015b\u0107. Zabrak\u0142o osoby, kt\u00f3ra chodzi\u0142a w ubraniach, ubrania s\u0105 tylko porzuconym opakowaniem. Mog\u0105 by\u0107 rozumiane jako maska, jako co\u015b, co mo\u017ce upi\u0119ksza, ale i zas\u0142ania, co nie jest prawdziwe. Z ubra\u0144 si\u0119 wychodzi nie tylko jak owad z wylinki, ale jest si\u0119 nagim \/ nag\u0105 w niezwykle wa\u017cnych \u017cyciowych chwilach. Wielobarwne g\u0142\u00f3wki \u201ekwiat\u00f3w\u201d, trawa na zdj\u0119ciach, z kt\u00f3rej \u201ewyrastaj\u0105\u201d zwracaj\u0105c ku powierzchni obrazu i oczom widza swoje rozchylone p\u0142atki, swoje doskonale widoczne \u015brodki, m\u00f3wi\u0105 o gotowo\u015bci do seksu i o dojrza\u0142o\u015bci. M\u00f3wi\u0105 o pe\u0142nym nadziei czekaniu na mi\u0142o\u015b\u0107.[2]<\/sup><\/a><\/span><\/span>
\nZdecydowanie s\u0105 to motywy z ikonografii kobiecej, to znaczy takiej, kt\u00f3ra czerpie z do\u015bwiadcze\u0144 tej p\u0142ci, ze specyfiki jej cielesno\u015bci (o kt\u00f3rej pisa\u0142a m.in. Luce Irigaray). Warto jednak pami\u0119ta\u0107, \u017ce Markiewicz nie zatrzymuje si\u0119 na tym etapie. Dyskusja, jaka wywi\u0105za\u0142a si\u0119 podczas otwarcia wystawy w Otwartej Pracowni, o tym czym jest sztuka feministyczna i czy jest skierowana tylko do kobiet, wskazuje, \u017ce wykorzystywanie tego zestawu form, ca\u0142y czas zdaje si\u0119 zamyka\u0107 u\u017cywaj\u0105ce je osoby do tego \u015bwiata, odejmuje im mo\u017cliwo\u015b\u0107 uog\u00f3lniania. Tymczasem Ma\u0142gorzata Markiewicz, kt\u00f3ra inspiruje si\u0119 pisarstwem Jolanty Brach-Czainy, d\u0105\u017cy w\u0142a\u015bnie do tego, co znana filozofka. To znaczy, wed\u0142ug mnie, zale\u017cy jej na m\u00f3wieniu od strony kobiety, ale tematy zwi\u0105zane z \u017cyciem, mi\u0142o\u015bci\u0105, po\u017c\u0105daniem, czyni wa\u017cnymi dla ludzi niezale\u017cnie od p\u0142ci.
\nPi\u0119kno \u201ekwiat\u00f3w\u201d kojarzy si\u0119 z Rajskim Ogrodem. Artystka-Ewa kusi Adama\u2013widza pi\u0119knymi pracami. Zrzuca z siebie to, co jest wytworem kultury, co przetworzone. Ale nie wida\u0107 tego, co si\u0119 ods\u0142oni\u0142o. Otwiera si\u0119 tutaj pole do domys\u0142\u00f3w, artystka \u015bwiadomie zaprasza do gry wyobra\u017ani. Nie ma kobiety, kt\u00f3ra si\u0119 rozebra\u0142a. Nie chce by\u0107 ju\u017c pi\u0119knym obiektem wydanym na cudze spojrzenia.
\nWidz jest Adamem, a co jest grzechem? Sztuka? Ods\u0142anianie kobiecego po\u017c\u0105dania?<\/p>\n

teksty \u2192<\/a><\/p>\n\n

 <\/span>[+<\/a>]<\/span><\/p><\/div>

\r\n\r\n
References<\/caption>
↑<\/span>1<\/a><\/th> Ciekawe by\u0142oby w tym miejscu zastanowienie si\u0119 nad adresatem tak pojmowanej sztuki. Czy rzeczywi\u015bcie wszyscy ludzie? Czy nie jest to adresat m\u0119ski, zak\u0142adaj\u0105c heteroseksualno\u015b\u0107 tej sztuki? Ale czy to s\u0142uszne za\u0142o\u017cenie?<\/td><\/tr>\r\n\r\n
↑<\/span>2<\/a><\/th> Ciekawe, \u017ce gdy my\u015bli si\u0119 o kobiecie, kt\u00f3ra porzuci\u0142a w ten spos\u00f3b swoje ubrania, przychodzi na my\u015bl kobieta-dziewczynka, dopiero zaczynaj\u0105ca dojrzewa\u0107. Mam wra\u017cenie, \u017ce Kwiaty zosta\u0142y zrobione jakby z pozycji niedoros\u0142ych, a ju\u017c kusicielskich dziewczynek Balthusa, kt\u00f3re malarz \u2013 oczywi\u015bcie \u2013 nazywa anio\u0142ami. Tak jakby te dziewczynki, obudzi\u0142y si\u0119 ze s\u0142odkiego snu, w kt\u00f3rym tak lubi je widzie\u0107 ten wyrafinowany malarz i jakby same przem\u00f3wi\u0142y.<\/td><\/tr>\r\n\r\n <\/tbody> <\/table> <\/div><\/div>