Czasem czuję, że rozpadam sie na kawałki
obiekt akcja społeczna, performance / projekt rezydencjalny

Spaces Gallery, Cleveland, Ohio, US, 2007

Mieszkańcy miasta zostali przeze mnie poproszeni o pomoc w zrobieniu wełnianych kulek (niektóre z nich były szklane). Podczas wernisażu lina podtrzymująca misterną konstrukcję została przecięta…
 Konstruujemy siebie samych z doświadczeń, wspomnień i wszystkich tych małych elementów, którymi zostaliśmy obdarzeni przez innych ludzi. Staramy się trzymać wszystkie te cząstki razem, jako całość, w ten sposób walczymy o przetrwanie tej kruchej konstrukcji jaką sami zbudowaliśmy.
 Chcemy posiadać coś stałego, bo to daje poczucie bezpieczeństwa, ale pewnego dnia wszystko rozpada się na kawałki, okazuje się, że tylko wydawało nam się, że coś wiemy, że coś mamy. Dźwięk tego rozpadu może być różny. Raz jest to cichy płacz, kiedy łzy spadają bezgłośnie, innym razem krzyk raniący uszy.