Łataj! Ceruj! Długie życie ubrań. CK Zamek Poznań

Wystawa zbiorowa w CK Zamek Poznań.

https://ckzamek.pl/wydarzenia/11192-ataj-ceruj-dugie-zycie-ubran-wystawa/

[Pokaz zdjęć]
Prezentowane prace:

1.100% recycling 2004

Działanie polegało na kupowaniu oraz zbieraniu używanej odzieży i komponowaniu z nich ubrań, rzeźb czy obiektów, które następnie są przywracane do życia przez powtórne ich używanie. Dzięki temu ich części, cząsteczki i atomy, są ciągle obecne w naszym życiu, procesach myślenia i działania. Recykling sprzyja podtrzymywaniu krążącej energii.

2.Bezresztkowy Design 2016 Kenia – Polska 

Pierwszy płaszcz bezresztkowy zrobiłam w 2016 roku. Był wynikiem konceptualnego wyzwania jaki rzuciłam sobie, stawiając pytanie czy jest w ogóle możliwy taki design-wykrój, który wykorzystuje całą szerokość i długość materiału (ciętego z metra o określonej szerokości)? Czy mogę wymyślić coś co będzie równie łatwe w wykonaniu co dobrze wyglądające i funkcjonalne? 

3. Pary 2006- do dziś 

Zgubione, pojedyncze, a tym samym bezużyteczne rękawiczki…zaczęłam je zbierać, łączyć w pary i kolekcjonować: męskie i żeńskie, drogie i tanie, markowe i zrobione z włóczki. Dzięki temu zabiegowi zaczęły one, po utraci swej drugiej połówki, na nowo żyć, funkcjonować w nowych relacjach. Praca w prosty i obrazowy sposób opowiada o związkach, wzajemnych zależnościach oraz poczuciu wartości.

4. Dla Bena 2014

 Reperowana koszulka w metaforycznym i materialnym sensie 

5. Mending Cracks 2017

 Jakiś czas temu zauważyłam na zdjęciach z Mahare dzieci w bardzo zniszczonych swetrach służących im jako mundurki szkolne. Wtedy też wpadłam na pomysł pojechania do Kenii i załatania tychże dziur. Ten bardzo konkretny gest może być równocześnie odczytywany w sposób bardziej symboliczny.

W lipcu 2017 roku będąc w Matahre zebraliśmy razem z Justusem Omondi swetry od 21 uczniów z dwóch szkół wspieranych przez Fuandcję Pamoja. W zamian za zużyte ubrania uczniowie dostali nowe zakupione przez Fundację.

Następnie swetry zostały wyprane i przystąpiłam do ich naprawiania, wypełniając ogromne dziury czerwonym kaszmirem. Pomagały mi przy tej pracy kobiety ze Spółdzielni Usihirka. Do reperowania używałyśmy japońskiego stylu boro. Kobiety same nazywają tę pracę reperowaniem dziur w ich własnych życiach, poprzez pracę mają szansę na lepszą przyszłość dla siebie i swoich dzieci.

6. Suturing – praca już na odległość z Dianą 2023 do dziś

W zamian za 3 zniszczone szkolne mundurki, naprawione przez Dianę, opłacam roczne czesne za naukę jej córki Reginy, każdego roku.

7. Meduza 2020

Uosobienie wszystkiego tego co było wypierane w kobietach przez wieki.

8. String Figures 2023

Dwoje ciał w tańcu zatraca swoją wyjątkowość jako jednostki stając się jednym

9. Pimoa Chthulu 2022

Sieć-Organizm ożywiany przez 8 osób,

 

„Chodzi o uświadomienie sobie tego, że nasze ubrania nie są wyobcowanymi z kontekstu bytami, trzeba uznać i uwiadomić sobie, że są częścią większego procesu, od powstania do rozkładu. Piękno tkanin wykonanych z włókien naturalnych polega na biologicznym cyklu ich życia. Tkaniny swój początek mają w nasieniu, potem przez pracę ludzkich rąk w roślinie zebranej i przemienionej w przędze, utkanej tkaniny i uszytego ubrania, następnie spędzają czas z nami, a starzejąc się i rozpadając powracają do ziemi.
Inaczej rzecz ma się z ubraniami z dodatkiem lub w całości wykonanymi z tworzyw sztucznych będących pochodną ropy, która jest w sposób rabunkowy wydobywana z zasobów Ziemi. Jest produkowana w równie nieetyczny sposób omijający prawa pracownicze osób produkujących ubrania. Taka tkanina szybko się niszczy i nie ma możliwości naturalnego rozkładu.
Dbając o ubrania, reperując je, nie traktujemy ich jak statyczne obiekty, możemy poczuć łączność z tymi osobami, które te ubrania wykonały oraz z całym ekosystemem, z którego materiały pochodzą i do którego wrócą. W ten sposób możemy sprzeciwiać się bezrefleksyjnej kulturze kupowania i wyrzucania. Włączać się w bogaty obieg materiałów i istnień!”