Nieodpowiednie staje się konieczne  – tytuł pracy pochodzi z książki Herty Muller, Huśtawka oddechu – pełny cytat brzmi: „Właściwych rzeczy zawsze brakuje, trzeba improwizować. Nieodpowiednie staje się konieczne. Konieczne jest wtedy jedynym właściwym, tylko dlatego że jest w naszym posiadaniu” 

Cała książka wypełniona jest opisami przedmiotów albo właśnie ich braku oraz uporczywym wysiłkom głównego bohatera, aby zachować swoje człowieczeństwo, nawet za pomocą tego co nieodpowiednie w normalnym życiu, poza obozem. W mojej pracy przywołam bardzo fizycznie drut kolczasty, którego funkcja była i jest oparta na przemocy i bólu. Wynaleziony podczas kolonizowania Ameryki Północnej, dla szybkiego i łatwego grodzenia dużych powierzchni ziemi i trzymania w jego granicach zwierząt znalazł upiorne zastosowanie również w stosunku do ludzi. Prezentowane 50 m drutu kolczastego, zostało„zmiękczone” filcowaną na mokro (szarym mydłem i woda) wełną owczą. Podczas tej czynności, zakrywałam, neutralizowałam raniące kolce, ale równocześnie zdarzało się też, że kaleczyłam swoje dłonie. W ramie na złotym tle wyeksponowane są ubrania Palestyńczyków przymusowo wysiedlonych, żyjących od pokoleń w obozie w Bejrucie, w ich zdobyciu pomógł zaprzyjaźniony palestyński dziennikarz. Zwyczajność tych ubrań może nas przybliżyć do ich właścicieli. Nie będziemy ich widzieć jako liczby przesiedlonych albo zabitych tylko jak takich samych jak my. Przez ten gest chciałam dać widoczność 

i podmiotowość tym oraz wszystkim osobom które żyją w opresji bez względu na kolor skórym, wyznanie czy przynależność etnicznąNa pasie białego płótna wyhaftowałam cytat pochodzący z Kupca Weneckiego Szekspirao uniwersalnej godności ludzkiego ciała. Przepisując go zastąpiłam słowo Żyd  – XXX

Czy(XXX) nie ma oczu? Czy (XXX) nie ma rąk, twarzy, narządów, zmysłów, uczuć, namiętności? – skoro żywi się tym samym jadłem, rani go ten sam oręż, gnębią te same choroby, leczą te same leki, ziębi i grzeje ta sama zimna i lato co chrześcijanina? Ukłujcie nas – czy nie będziemy krwawić? Połaskoczcie – czyż nie będziemy chichotać? Otrujcie –  czyż nie umrzemy? A gdy nas skrzywdzicie – czyż nie będziemy szukać pomsty? Skoro we wszystkim innym jesteśmy jak wy, to i w tym jesteśmy do was podobni. 

(Kupiec Wenecki, Szekspir, dz. Cyt.,a. III, sc. 1, s.207.) 

Praca zrealizowana w ramach Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego